قابل اجمیری

مجھی پہ ختم ہیں سارے ترانے شکستِ ساز کی آواز ہوں میں

Read More

محسن اسرار

اسے بھی میں نے بہت خود پہ اختیار دیے اور اس طرح کہ بہت خود پہ اختیار رکھا

Read More

بیدل ۔۔۔ از هوس چون شمع‌گر سر بر هوا برداشتم

از هوس چون شمع‌گر سر بر هوا برداشتم چون تامل شدگریبان نقش پا برداشتم زندگانی جز خجالت مایهٔ دیگر نداشت تر شدم چون اشک تا آب بقا برداشتم ناتوانی در دماغ غنچه‌ام پرورده بود پایمال عطسه گشتم تا هوا برداشتم خواهشم آخر به زیر بار منت پیرکرد پیکرم خم شد زبس دست دعا برداشتم هرکجا رفتم غبار زندگی در پیش بود یارب این خاک پریشان از کجا برداشتم چون نهال از غفلت نشو و نمای من مپرس پای من تا رفت درگل سر ز جا برداشتم از پشیمانی کنون می‌بایدم…

Read More

امیر خسرو ۔۔۔ نمی دانم چہ منزل بود شب جائے کہ من بودم

نمی دانم چہ منزل بود شب جائے کہ من بودم بہ ہر سو رقص بسمل بود شب جائے کہ من بودم پری پیکر نگارے سرو قدے لالہ رخسارے سراپا آفت دل بود شب جائے کہ من بودم رقیباں گوش بر آواز او در ناز و من ترساں سخن گفتن چہ مشکل بود شب جائے کہ من بودم خدا خود میر مجلس بود اندر لا مکاں خسرو محمدؐ شمع محفل بود شب جائے کہ من بودم مرا از آتش عشق تو دامن سوخت اے خسرو محمدؐ شمع محفل بود شب جائے…

Read More

خواجہ حافظ شیرازی ۔۔۔ دل سرا پردۂ محبّتِ اُوست

دل سرا پردۂ محبّتِ اُوست دیدہ آئینہ دارِ طلعتِ اوست من کہ سر در نَیاورَم بہ دو کون گردنَم زیرِ بارِ منّتِ اوست تو و طُوبیٰ و ما و قامتِ یار فکرِ ہر کس بقدرِ ہمّتِ اوست دورِ مجنوں گذشت و نوبتِ ماست ہر کسے پنج روزہ نوبتِ اوست من کہ باشَم در آں حرَم کہ صبا پردہ دارِ حریمِ حرمتِ اوست مُلکتِ عاشقی و گنجِ طرب ہر چہ دارَم یُمنِ ہمّتِ اوست من و دل گر فنا شویم چہ باک غرَض اندر میاں سلامتِ اوست بے خیالَش مباد منظرِ…

Read More